Lifestyle

Going back to “normal” and a retrospective of my quarantine

May 28, 2020

As of yesterday, the curfew is officially done and since today restaurants and coffee shops are opened. What seems to be “freedom” and “normal” is back in our lives, although I highly doubt we will be able to get back to the “normal” we used to know before this. After 78 days of lockdown, with minimum going out (except for essentials), it felt like a breath оf fresh air when I read that the curfew is over and restaurants are opening. But 5 seconds later I kinda got sad that this is over. Because, to be honest I kinda enjoyed this time at home, and a life without FOMO (any introvert can relate I guess).

Thinking back 3 months ago, I was in Milan for fashion week when everything went south, and although back then I was saying that this is not that serious and that the influenza is quiet more dangerous, my opinion changed drastically over the weeks following my return. But, in this blog post I wanted to talk about what I actually did while in quarantine. Because if you follow me on Instagram and read my blog regularly you will know that I created all those lists of things I want to do while in quarantine. Well after 3 months it’s time to recapitulate what I actually really did.


Официјално од вчера полицискиот час е укинат, а од денес започнуваат со работа рестораните и кафичите. Она што ни изгледа на „слобода“ и „нормално“ е назад во нашите животи, иако се сомневам дека ќе се вратиме на она „нормалното“ што го знаевме пред ова. После 78 дена карантин, со минимално излегување (освен за неопходни потреби), кога прочитав дека полицискиот час заврши и дека рестораните ќе се отвараат се почуствував како длабоко издишувам. Но, 5 секунди подоцна малку се натажив што карантинот и седењето дома се завршени. Бидејќи, да бидам искрена ми се допадна ова време поминато дома, и живот без ФОМО (мислам дека секој интроверт може да се пронајде во ова).

 

Кога ќе размислам 3 месеци наназад, бев во Милано за модната недела кога се тргна наопаку, иако тогаш велев дека ова не е толку сериозно и дека сезонскиот грип е далеку по смртоносен, моето мислење се промени драстично во неколкуте недели по моето враќање. Но, во овај блог пост сакав да зборувам за се она што всушност направив за време на карантинот. Бидејќи ако ме следите на инстаграм и ги читате моите блог постови редовно ќе знаете дека направив еден куп листи на работи кои што сакам да ги направам додека сум во карантин. Па, после 3 месеци време е рекапитулација на што всушност направив.

 

I tried using social media ONLY for work and limited the amount of time I spend on social media, and I feel so much better, I am trying to reduce the time I spend on my phone and be more present in the moment.


Започнав да ги користам социјалните мрежи САМО за работа и го лимитирав времето на кое седам, и се осеќам доста подобро, пробувам да го намалам времето кое го поминувам на телефон и да бидам повеќе присутна во моментот.

 

I wanted to improve my Spanish, by promising myself that everyday I will go on Duolingo and practice it. Which I did for the first week and then kinda forgot (ooops) but I did watch 3 Spanish TV series while in quarantine without synchronization so that kinda counts, right?


Сакав да си го подобрам мојот шпански, и си ветив себеси дека секој ден ќе одам на апликацијата Duolingo и ќе вежбам. Ова го правев една недела и потоа некако заборавив (упссс), но изгледав 3 шпански серии во карантин без синхронизација така да и ова се рачуна, така?

 

I started cooking, and I am going to be frank about, I did not enjoy it and my opinion remains the same that I was simply not made for the cooking life. And now I can’t wait to go back to eating out and living off take out. Because yeah it’s all fun and games until you actually have to clean up the kitchen (which looks like an atomic bomb fell on it). But, I managed to successfully make:

  • pancakes
  • banana bread (like any other person on earth during quarantine)
  • oatmeal cookies
  • rice pudding
  • sushi
  • buckwheat pasta
  • pizza from scratch

The short chef career was fun, but definitely not for me (the burns and cuts on my hands can vouch for that).


Започнав да готвам, и да бидам искрена, не ми се допадна и моето мислење дека јас едноставно не сум талентирана за готвење останува. И едвај чекам да се вратам на јадење надвор и живеење на take out. Бидејќи готвењето е забавно се додека не треба да ја исчистите кујната (која изгледа како атомска бомба да паднала). Но, успеав успешно да направам:

  • палачинки
  • леб од банана (како и секое човечко битие на планетава за време на карантин)
  • овесни колачиња
  • сутлијаш
  • суши
  • паста од хељда
  • пица

Кратка куварска кариера беше забавна, но дефинитивно не за мене (изгорениците и посекотините можат да го потврдат тоа).

 

 

Started working out and meditating regularly, and I started really enjoying it. Especially morning yoga and meditation, the cardio workouts not so much, but I am sticking to this habit.


Започнав редовно да вежбам и да медитирам, и уживам во истото. Особено во утринска јога и медитација, кардио вежбите не толку, но сепак ќе се придржувам до оваа нова навика и понатаму.

 

Went back to being a vegetarian, thеn back to eating meat, and now back to being a vegetarian, and I will most definitely stick to being vegetarian cause I feel so much better and energized when I am not eating meat.


Повторно станав вегетариjанец, па потоа повторно почнав да јадам месо, и сега сум пак вегетаријанец, а дефинитивно ќе се држам до тоа бидејќи многу подобро се осеќам кога не јадам месо.

 

Tried to cut down on sugar which didn’t really work.


Пробав да намалам со јадењето на шеќер, кое не беше успешно.

 

Spent a lot of time outdoors in my garden and the woods, went for walks and hikes in the mountain and did a bit of gardening as well.


Поминав доста време во природа во мојот двор и шумите, одев на прошетки и планинарење, и го средував дворот.

 

I learned how to paint my nails, believe it or not I actually never painted my nails at home, I would always go get manicures, and now since salon’s were closed I had to improvise and finally do a home manicure myself. 5 YouTube tutorial later I managed to remove my shellac and successfully *read it looks decent from a distance* paint my nails.


Се научив како да се лакирам, верувале или не никогаш во животот сама не сум се лакирала дома, секогаш сум одела на маникир, и сега кога сите салони беа затворени морав да импровизирам и конечно да си направам маникир сама. 5 јутјуб туторијали подоцна успеав некако да го извадам трајниот лак и успешно *читај изгледаат океј од дистанца* да ги излакирам ноктите.

 

From new acquired skills, I learned how to edit my YouTube videos, if you haven’t subscribed to my channel, go and do it 🙂


Од ново стекнати способности, исто така научив како сама да си ги едитирам видеата за јутјуб, и доколку се немате сабскрајбнато на мојот канал, напревете го тоа.

My OCD was roaring so I decluttered  my house, wardrobe, library, every drawer in the house, life and got rid off things and people I no longer need or want.


Мојот OCD беше доста голем периодов така да ја исчистив и ги тргнав сите непотербни работи од куќата, гардеробот, секоја фиока во куќата, животот и тргнав работи и луѓе кои повеќе не ми требаат или не ги сакам.

 

Having a lot of time by myself, surrounded by no one than myself I had that long talk with myself on what I want in life and what makes me happy, that I have been avoiding for some time.


Имајќи време на претек со самата себе, имав долг разговор со себеси за она што сакам во животот и што ме прави среќна, нешто што го избегнував подолг период.

 

At the same time I rekindled childhood friendships with the people who I grew up playing outside my house in my neighborhood, and it took me back to when I was 7/8 years old. And honestly it was one of the nicest things that happened to me this past  few months.

My current friendships were taken on Zoom where we had regular video calls and virtual nights out.


Во исто време ги обновив моите пријателства од детството со луѓето со кои пораснав играјќи на улица во моето маало, и се вратив назад во времето кога имав 7/8 години. И искрено беше едно од најубавите нешта кои ми се случија овој период.

Моите други пријателства пак, беа префрлени на Zoom каде имавме регуларни видео разговори и виртуелни излегувања.

How I spent the majority of my time was getting lost into books, in the past 3 months I read 10 books (which is pretty decent I would say).


Најголемиот дел од времето го поминував читајќи книги, во минатите 3 месеци прочитав 10 книги (што и не е така лошо).

 

I signed up for an online coding camp and the basics of CSS and HTML, but shortly after gave up (might go back to it tho, cuz it seems somewhat cool and I don’t want to be a quitter).


Започнав онлајн камп за кодирање и ги научив основите на CSS и HTML, но брзо после тоа се откажав (иако можеби би се навратила, бидејќи изгледа кул а и не сакам да се откажувам).

 

Caught up on all my watching list for documentaries and docuseries, I especially liked murder ones and about nature and animals. On the other hand my movie list was not that successful, since I would fall asleep 20 minutes into a movie (regularly)


Изгледав се на мојата листа за гледање документарци и документарни серии, најмногу ми се допаднаа крими и за природата и животните. Од друга страна пак, кога станува збор за мојата листа на филмови за гледање, ја направив и заспивав после 20 минути на секој филм…

 

 

 

 

That pretty much sums up my quarantine. I think I did pretty well. Finally, after a long time I actually settled down and had a time to take a breath and relax, which felt really nice. But most importantly, I realized how many things I took for granted. It will probably take a while to get used to the new “normal” and very likely we will never go back to the “normal” we knew from before. I think this whole thing made us all rethink what we are doing and what is truly important in life.


Со ова можам да го сумирам мојот карантин. Мислам дека бев добра. Конечно, после долго време застанав на едно место и имав време да земам здив и да се релаксирам, што беше добра промена. Најважно, е што сфатив колку работи ги земав здраво за готово. Вероватно ќе треба време да се привикнеме на новата „нормала“ и многу веројатно дека нема да се вратиме на „нормалата“ што ја знаевме од претходно. Мислам дека оваа цела работа не направи сите да размислиме што правиме и што е она што е всушност важно во животот.

 

 

 

You Might Also Like

  • Ester y Leticia June 1, 2020 at 9:47 pm

    El post es genial
    Besos y te esperamos
    https://midnighttrendy.es/de-pronto-looks-de-verano/